Episcopus Lingonensis, ex traditione ab invasoribus necatus dum pro populo suo intercedebat, oppidi Sancti Desiderii patronus.
Tertius episcopus Lingonensis, Desiderius in catalogo episcoporum Gallorum anni 346 recensetur. Ex eius Vita, ineunte saeculo VII a Warnachario presbytero conscripta, regem Vandalorum populum suum vexantium adit ut eum flecteret, et ille eum statim necari iubet; Martyrologium Romanum hanc narrationem servat eiusque mortem circa annum 355 ponit. Traditio eum cum Vincentio diacono suo et pluribus fidelibus capite truncatum esse refert.
Legenda addit eum caput suum sustulisse et usque ad cathedralem portasse. Eius cultus per totam orientalem Galliam diffusus est: oppidum Sancti Desiderii nomen ab eo trahit, eiusque reliquiae Lingonibus coluntur, ubi cathedralis Sancti Mammetis et ecclesia Sancti Desiderii eius memoriam servant.









