Pierwszy peruwiański salezjanin, dawny uczeń stolarski, który został biskupem Chachapoyas, dwukrotnie odmówił arcybiskupstwa Limy, by zostać trzydzieści sześć lat z ludem Andów amazońskich.
Urodzony w Limie 19 kwietnia 1879 roku jako ósme z dziewięciorga dzieci, Octavio Ortiz Arrieta wstąpił w 1893 roku do szkoły salezjańskiej, by uczyć się stolarstwa. Jego mistrzowie rozpoznali jego powołanie: nowicjusz w Callao w 1898 roku, złożył profesję wieczystą w 1902, jako pierwszy Peruwiańczyk, który został salezjaninem, a w 1907 roku przyjął święcenia kapłańskie. Następnie kierował domami salezjańskimi w Piura, Cuzco i Callao.
Mianowany biskupem Chachapoyas przez Benedykta XV w 1921 roku, potrzebował miesiąca podróży z Limy, by dotrzeć do tej andyjskiej i amazońskiej diecezji na północnym wschodzie kraju. Objechał ją osiem razy w wizytacjach pasterskich, zwołał trzy synody, założył pismo diecezjalne, głosił rekolekcje ludowe i sam katechizował. Bliski ubogim, dwukrotnie odrzucił arcybiskupstwo Limy, mówiąc, że jest „żonaty” ze swoją diecezją.
Zmarł w Chachapoyas 1 marca 1958 roku i spoczywa w swojej katedrze. Jego proces, otwarty w 1990 roku, zakończył się 27 lutego 2017 roku uznaniem jego heroicznych cnót przez papieża Franciszka.







