Portret: Święty Feliks III

Felix PP. III

Święty Feliks III

Papież, przodek Grzegorza Wielkiego

Rzymski arystokrata, wdowiec i ojciec rodziny, papież w latach 483-492, ekskomunikował patriarchę Konstantynopola Akacjusza, otwierając trwającą trzydzieści pięć lat schizmę w obronie wiary Chalcedonu.

Rzymianin z rodziny senatorskiej, syn kapłana imieniem Feliks, ożenił się przed wstąpieniem do stanu duchownego i miał dzieci; święty Grzegorz Wielki zalicza go do swoich przodków: „mój atavus Feliks”. Kapłan tytułu Fasciola, został wybrany papieżem 13 marca 483 roku, gdy cesarz Zenon i patriarcha Akacjusz właśnie ogłosili Henotikon, formułę kompromisową, która pomija milczeniem sobór chalcedoński.

Feliks wysyła legatów do Konstantynopola; ci, przekupieni lub zmuszeni, wchodzą w komunię z monofizytami. Papież zwołuje wówczas synod, który składa ich z urzędu, i 28 lipca 484 roku ekskomunikuje Akacjusza: to początek schizmy akacjańskiej, która zakończy się dopiero w 519 roku za Hormizdasa. Zajmuje się też Afryką, gdzie Wandalowie prześladują katolików, i reguluje pojednanie tych, którzy osłabli. Zmarł 1 marca 492 roku i został pochowany w bazylice św. Pawła za Murami, obok swojej rodziny.