
Chłopiec z Turynu, który został pierwszym salezjaninem i prawą ręką księdza Bosko, po nim objął kierownictwo zgromadzenia i rozszerzył je na cały świat.
Urodzony w Turynie 9 czerwca 1837 roku jako ostatnie z dziewięciorga dzieci robotnika, Michał Rua w wieku ośmiu lat stracił ojca. Poznał księdza Bosko w szkole Braci Szkół Chrześcijańskich i poszedł za nim do oratorium na Valdocco. W 1855 roku złożył w jego ręce śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa: był pierwszym salezjaninem. Wyświęcony na kapłana w 1860 roku, został najbliższym współpracownikiem założyciela, któremu pomagał w kierowaniu oratorium i rodzącym się zgromadzeniem.
Po śmierci księdza Bosko, 31 stycznia 1888 roku, został wybrany przełożonym generalnym salezjanów. Wierny systemowi prewencyjnemu swego mistrza, niestrudzenie odwiedzał domy w Europie i na Bliskim Wschodzie i prowadził dalszą ekspansję dzieła: przejął siedmiuset zakonników w sześćdziesięciu czterech domach w sześciu krajach, a pozostawił około czterech tysięcy w ponad trzystu domach w trzydziestu krajach.
Zmarł w Turynie 6 kwietnia 1910 roku i spoczywa w krypcie bazyliki Matki Bożej Wspomożycielki. Paweł VI, który beatyfikował go 29 października 1972 roku, powiedział o nim, że „uczynił ze źródła rzekę”.






