
Patriarcha Konstantynopola, który przewodniczył drugiemu soborowi konstantynopolitańskiemu (553), zesłany na dwanaście lat przez Justyniana za obronę wiary, a następnie przywrócony.
Urodzony we Frygii około 512 roku, mnich w Amasei w Poncie, Eutychiusz został posłany do Konstantynopola, gdzie Justynian kazał go wybrać patriarchą w 552 roku. W następnym roku przewodniczył drugiemu soborowi konstantynopolitańskiemu, piątemu soborowi powszechnemu, na którym, jak zauważa Martyrologium Rzymskie, walczył mężnie o wiarę ortodoksyjną.
W 565 roku odmówił podpisania edyktu Justyniana sprzyjającego afartodoketyzmowi, według którego ciało Chrystusa miało być niezniszczalne od Wcielenia. Złożony z urzędu, spędził dwanaście lat na wygnaniu w swoim klasztorze w Amasei. Odwołany w 577 roku, odzyskał swoją stolicę. Jego rozmowy z przyszłym papieżem Grzegorzem Wielkim o zmartwychwstaniu ciał przekazał ten ostatni. Zmarł w dzień Wielkanocy 582 roku.





