Młody biskup Sirmium, cesarskiej stolicy Panonii, ścięty w 304 roku za Dioklecjana mimo błagań swej rodziny; jego Akta należą do najpewniejszych z czasu prześladowania.
Biskup Sirmium, jednej z rezydencji cesarzy tetrarchii, Ireneusz zostaje aresztowany wiosną 304 roku, w czasie prześladowania Dioklecjana, i stawiony przed Probusem, namiestnikiem Panonii. Jego Akta, wstrzemięźliwe i dawne, podają, że był młody, żonaty i ojcem: rodzice, żona i dzieci ze łzami błagają go, by złożył ofiarę i ocalił życie.
Odpowiada słowem Chrystusa: „Kto się Mnie wyprze wobec ludzi, tego i Ja wyprę się przed moim Ojcem”. Poddany torturom, a potem skazany, zostaje ścięty na moście na Sawie, a jego ciało wrzucone do rzeki. Ten sam namiestnik skazał wkrótce potem lektora Polliona z Cibalae.








