G✠

Galla

Święta Galla

Wdowa rzymska, córka konsula Symmacha

Córka konsula Symmacha i szwagierka Boecjusza, owdowiała przed końcem pierwszego roku małżeństwa, żyła przy bazylice św. Piotra na modlitwie i jałmużnie; Grzegorz Wielki opisał jej śmierć.

Córka Kwintusa Aureliusza Memmiusza Symmacha, konsula i senatora straconego przez Teodoryka w 525 roku, i siostra Rustycjany, żony Boecjusza, Galla owdowiała przed końcem pierwszego roku małżeństwa. Odmawia ponownego zamążpójścia i wycofuje się do wspólnoty kobiet przy bazylice św. Piotra, gdzie przez długie lata żyje na modlitwie, poście i jałmużnie. Święty Fulgencjusz z Ruspe kieruje do niej list o stanie wdów.

Martyrologium Rzymskie przypomina, że „zasnęła w świętej śmierci, jak podaje papież święty Grzegorz Wielki”. Ten opowiada, że dotknięta rakiem ujrzała świętego Piotra, który zapowiedział jej odpuszczenie grzechów; prosiła, by jej towarzyszka Benedykta poszła za nią, i ta zmarła trzydzieści dni po niej. Galla umiera około 550 roku.