Portret: Święty Maksym Wyznawca

Maximus Confessor

Święty Maksym Wyznawca

Mnich, teolog, wyznawca wiary

Wysoki urzędnik, który został mnichem w Chryzopolis, największy teolog bizantyjski VII wieku, okaleczony i zesłany za obronę dwóch woli Chrystusa.

Urodzony około 580, zapewne w Konstantynopolu, Maksym był najpierw sekretarzem cesarza Herakliusza, a około 614 został mnichem w klasztorze w Chryzopolis, na azjatyckim brzegu Bosforu, którego został igumenem. Najazd perski skierował go do Cyzyku, a potem aż do Afryki. Zwalczał tam monoteletyzm, doktrynę cesarską, która uznawała w Chrystusie tylko jedną wolę, i w 645 zgromił dawnego patriarchę Pyrrusa w publicznej dysputie.

W Rzymie zainspirował sobór laterański zwołany w 649 przez papieża św. Marcina I. Aresztowany wraz z papieżem w 653, sądzony w Konstantynopolu, odmówił wszelkiej komunii z monoteletami. W 662 obcięto mu język i prawą rękę, a następnie zesłano do Lazyki, na Kaukaz, gdzie zmarł 13 sierpnia. Jego Ambigua, Centurie o miłości i Pytania do Talassiusza czynią go jednym z mistrzów teologii zbożenia; sobór konstantynopolitański III (681) przyznał rację jego nauce.