Portret: Święci męczennicy aleksandryjscy za Waleriana

Święci męczennicy aleksandryjscy za Waleriana

Męczennicy i wyznawcy, towarzysze św. Dionizego

Chrześcijanie z Aleksandrii torturowani i straceni za prefekta Emiliana, gdy ich biskup Dionizy przebywał na wygnaniu.

W 257 roku cesarz Walerian zakazał kultu chrześcijańskiego. W Aleksandrii prefekt Emilian zesłał biskupa Dionizego do Libii, a potem do Mareotydy. W swoich listach, zachowanych przez Euzebiusza z Cezarei, Dionizy opowiada, że chrześcijanie w każdym wieku i stanie byli wtedy biczowani, palono ich lub ścinano; Martyrologium Rzymskie wspomina 10 sierpnia tych, którzy „uwieńczyli swe męczeństwo różnymi rodzajami śmierci”.

Wspomina też 3 października kapłanów i diakonów, którzy towarzyszyli Dionizemu i wspierali wiernych z narażeniem życia, za Decjusza, a potem za Waleriana: Fausta, Gaiusa, Piotra, Pawła, Euzebiusza, Cheremona, Lucjusza i dwóch innych. Faust, w bardzo podeszłym wieku, zmarł jako męczennik za Dioklecjana wraz z biskupem Piotrem.