Chrześcijanie z Aleksandrii pojmani i zabici przez pogan zabarykadowanych w świątyni Serapisa w 391 roku.
W 391 roku, za cesarza Teodozjusza, w Aleksandrii wybuchły zamieszki między chrześcijanami a poganami. Według Rufina i Sozomena poganie pod wodzą filozofa Olimpiusza zabarykadowali się w Serapeum, wielkiej świątyni Serapisa, zabierając ze sobą jeńców chrześcijan; wzywali ich do złożenia ofiary bożkom i zabijali tych, którzy odmawiali, niektórych przez ukrzyżowanie lub wrzucając ich do dołów.
Gdy sprawa dotarła do cesarza, ułaskawił winnych, ale nakazał zburzenie świątyń miasta: Serapeum zostało zburzone za biskupa Teofila. Martyrologium Rzymskie wspomina 17 marca chrześcijan, którzy wtedy zginęli za odmowę oddania czci bożkowi.






