Trzydziestu ośmiu katolików albańskich, włoskich i niemieckich, biskupów, kapłanów, zakonników, jeden kleryk i czterech świeckich, zmarłych pod komunistycznymi rządami Envera Hodży między 1945 a 1974 rokiem; beatyfikowani w Szkodrze w 2016 roku.
Od objęcia władzy w 1944 roku reżim Envera Hodży atakował Kościół katolicki, silny zwłaszcza na północy kraju: wydalano zakonników cudzoziemców, wytaczano procesy jezuitom i franciszkanom oskarżonym o szpiegostwo na rzecz Watykanu, naciskano na biskupów, by założyli Kościół narodowy oddzielony od Rzymu. W 1967 roku Albania ogłosiła się pierwszym państwem ateistycznym na świecie i zamknęła wszystkie kościoły; szacuje się, że z około dwustu księży katolickich w 1944 roku większość została stracona, zmarła pod torturami lub została skazana na ciężkie roboty.
Grupa uznana za męczenników liczy dwóch biskupów, Vinçenca Prennushiego i Frana Gjiniego, dwudziestu jeden księży diecezjalnych, siedmiu franciszkanów, trzech jezuitów, w tym Włocha Giovanniego Faustiego, jednego kleryka, Marka Çuniego, i czterech świeckich, w tym Marię Tuci, jedyną kobietę. Najwięcej z nich zostało rozstrzelanych lub zmarło w więzieniu między 1945 a 1950 rokiem; ostatni, jak Mikel Beltoja w 1974, zginęli za sprawowanie posługi w podziemiu.
Papież Franciszek uznał ich męczeństwo 26 kwietnia 2016; zostali beatyfikowani 5 listopada 2016 w katedrze w Szkodrze przez kardynała Angela Amato. Dwóch innych kapłanów, Luigj Paliq i Gjon Gazulli, zabitych przed komunizmem, dołączyło do nich w 2024 roku.

















