Wyświęcony potajemnie w 1961 roku, kapłan w podziemiu po zamknięciu kościołów, aresztowany przed kościołem w swojej wsi i rozstrzelany w Szkodrze w 1974 roku: najmłodszy i ostatni z trzydziestu ośmiu męczenników.
Urodzony w 1935 roku w Beltojë, na przedmieściu Szkodry, Mikel Beltoja dorastał w czasie systematycznej ateizacji Albanii. Kształcony potajemnie przez arcybiskupa Ernesta Çobę, przyjął święcenia kapłańskie 8 grudnia 1961 roku wraz z Marinem Shkurtim i posługiwał w katedrze w Szkodrze, w Dajç i w Barbullush; po zamknięciu kościołów w 1967 roku sprawował sakramenty w ukryciu.
19 kwietnia 1973 roku został aresztowany przed kościołem w Beltojë, tuż przed Mszą, zdążywszy zniszczyć księgi parafialne. Jego homilie zostały użyte przeciwko niemu; skazany na siedem lat więzienia, a następnie na śmierć, został rozstrzelany w Szkodrze 10 lutego 1974 roku.

















