Błogosławieni męczennicy kolumbijscy zakonu szpitalnego
Pierwsi błogosławieni Kolumbii
Siedmiu młodych braci św. Jana Bożego urodzonych w Kolumbii, którzy przybyli na formację do Hiszpanii i zostali rozstrzelani w Barcelonie w 1936 roku, gdy próbowali wrócić do swego kraju; są pierwszymi błogosławionymi Kolumbijczykami.
Pochodzący z rodzin chłopskich, ci siedmiu zakonników wstąpiło do braci szpitalników w Kolumbii, by opiekować się chorymi, a następnie zostało wysłanych do Hiszpanii, by dokończyć formację pielęgniarską: Arturo Ayala Niño z Paipa (Boyacá); Rubén de Jesús López Aguilar z Concepción, który opiekował się rannymi żołnierzami w szpitalu w Pasto; Esteban Maya Gutiérrez z Pácora (Caldas); Gaspar Páez Perdomo z Tello (Huila); Eugenio Ramírez Salazar z La Ceja; Melquíades Ramírez Zuluaga z Sonsón; Juan Bautista Velásquez Peláez z Jardín, dawny nauczyciel. Pięciu było z Antioquii. W 1936 roku wszyscy służyli w szpitalu psychiatrycznym w Ciempozuelos koło Madrytu.
Na początku wojny domowej szpital zarekwirowano. Dla ich ochrony przełożeni uzyskali od ambasadora Kolumbii listy żelazne; 7 sierpnia 1936 siedmiu braci wyjechało do Barcelony, gdzie konsul miał zorganizować ich repatriację. Aresztowani przez anarchistów przed dotarciem na miejsce, zostali zamknięci w więzieniu przy ulicy Balmes i rozstrzelani o świcie 9 sierpnia razem z kierowcą konsulatu, Carlosem Ruizem Alvarado. Konsul uzyskał potem zgodę na rozpoznanie i sfotografowanie ich ciał.
Jan Paweł II beatyfikował ich w Rzymie 25 października 1992, wśród siedemdziesięciu jeden męczenników zakonu szpitalnego Braulia Marii Corresa i Federica Rubio: są pierwszymi Kolumbijczykami wyniesionymi na ołtarze.







