
Błogosławieni męczennicy kartuzi londyńscy
Mnisi kartuzji londyńskiej, męczennicy za Henryka VIII
Osiemnastu kartuzów z Londynu, Beauvale i Axholme, powieszonych w Tyburn lub w Yorku albo zmarłych z głodu w kajdanach w Newgate za odmowę uznania zwierzchnictwa religijnego Henryka VIII (1535–1540).
Kartuzja londyńska cieszyła się na początku XVI wieku ogromnym prestiżem: przychodzono tam po radę, a Tomasz More mieszkał w niej cztery lata na odosobnieniu. Gdy Henryk VIII ogłosił się najwyższą głową Kościoła w Anglii, rząd zapragnął publicznego poparcia tych mnichów; wobec ich odmowy postanowił rozbić wspólnotę. 4 maja 1535 przeor Jan Houghton oraz przeorzy z Beauvale i Axholme, Robert Lawrence i Augustyn Webster, zostali powieszeni, wypatroszeni i poćwiartowani w Tyburn; 19 czerwca poszli za nimi Humphrey Middlemore, William Exmew i Sebastian Newdigate, po trzynastu dniach spędzonych w kajdanach na stojąco.
W maju 1537 John Rochester i James Walworth, wygnani do kartuzji w Hull, zostali powieszeni w łańcuchach na murach Yorku. 29 maja dziesięciu mnichów i braci konwersów, którzy odmówili przysięgi zwierzchnictwa, wrzucono do więzienia Newgate, przywiązano na stojąco do słupów, z rękami za plecami: Margaret Clement, przybrana córka Tomasza More'a, karmiła ich przez pewien czas potajemnie, przebrana za mleczarkę. Dziewięciu zmarło tam z głodu i choroby między czerwcem a wrześniem 1537; ostatni, brat konwers William Horne, został stracony w Tyburn 4 sierpnia 1540.
Leon XIII beatyfikował osiemnastu kartuzów dekretem z 29 grudnia 1886; trzej przeorzy z 4 maja 1535 zostali kanonizowani przez Pawła VI 25 października 1970 wśród czterdziestu męczenników Anglii i Walii. Vicente Carducho namalował ich męczeństwo dla kartuzji El Paular w Hiszpanii, a tablica upamiętnia ich na Charterhouse Square, gdzie co roku 4 maja odbywa się uroczystość pamięci.








