BT✠

Błogosławiony Tomasz Hemerford i stu sześciu towarzyszy

Męczennicy Anglii i Walii beatyfikowani w 1929 roku

Księża diecezjalni, jezuici, benedyktyni i świeccy straceni w latach 1541–1680, beatyfikowani razem przez Piusa XI 15 grudnia 1929 roku.

15 grudnia 1929 roku Pius XI beatyfikuje stu trzydziestu sześciu męczenników reformacji angielskiej; dwudziestu dziewięciu z nich zostanie kanonizowanych w 1970 roku wśród Czterdziestu Męczenników, a pozostałych stu siedmiu tworzy grupę Tomasza Hemerforda, kapłana straconego w Tyburn 12 lutego 1584 roku. Najstarszy, joannita David Gonson, umiera w 1541 roku; ostatni, William Howard, wicehrabia Stafford, zostaje ścięty 29 grudnia 1680 roku. G. K. Chesterton, nawrócony w 1922 roku, uczestniczy w uroczystości.

Grupa liczy pięćdziesięciu siedmiu księży diecezjalnych, trzynastu jezuitów, pięciu benedyktynów, jednego minima, jednego joannitę i trzydziestu świeckich: szlachciców i służących, nauczycieli, prawników, irlandzkiego przewoźnika. Wielu świeckich zostało powieszonych za udzielenie schronienia kapłanowi lub uczestnictwo we Mszy, jak trzej mężczyźni schwytani u świętego Swithuna Wellsa w 1591 roku. Grupa obejmuje także większość ofiar fałszywego „spisku papistowskiego” z lat 1678–1680, wśród nich jezuitów Thomasa Whitbreada, Johna Gavana i Anthony'ego Turnera, adwokata Richarda Langhorne'a i wicehrabiego Stafforda.