
Błogosławiona María Teresa Ferragut Roig i towarzyszki
Matka rodziny z Algemesí i jej cztery córki zakonnice, męczennice
Osiemdziesięciotrzyletnia matka rodziny, rozstrzelana w 1936 roku przy wjeździe do Alzira wraz z czterema córkami, trzema klaryskami kapucynkami i jedną augustianką bosą, których odmówiła opuścić i które zachęcała do końca.
Urodzona w Algemesí, na południe od Walencji, 14 stycznia 1853 roku, María Teresa Ferragut Roig wyszła w 1872 roku za mąż za Vicente Silveria Masià. Ich jedyny syn został kapucynem, a kilka córek wstąpiło do klasztoru. Codzienna Msza, nabożeństwo do Najświętszego Serca i do Matki Bożej, zaangażowanie w Akcję Katolicką i konferencje św. Wincentego a Paulo naznaczyły jej życie matki rodziny. Miała osiemdziesiąt trzy lata, gdy wybuchła wojna.
W 1936 roku rozproszenie klasztorów sprowadziło do domu rodzinnego jej córki María Jesús (Vicenta), María Verónica (Joaquina) i María Felicidad, klaryski kapucynki z Agullent, oraz Josefę de la Purificación (Raimunda), augustiankę bosą z Benigànim. 19 października milicjanci aresztowali wszystkie cztery; ich matka odmówiła ich opuszczenia i dzieliła ich zatrzymanie w cysterskim klasztorze Fons Salutis w Algemesí, zamienionym w więzienie.
W nocy z 25 października 1936 roku zawieziono je ciężarówką do wjazdu do Alzira, w miejscu zwanym la Creu Coberta, i rozstrzelano. Według świadectw z procesu matka prosiła, by umrzeć ostatnia, by wspierać córki. Ich szczątki, sprowadzone do Algemesí w 1939 roku, od 1961 roku spoczywają w kościele parafialnym św. Piusa X w tym mieście. Jan Paweł II beatyfikował je 11 marca 2001 roku wśród 233 męczenników i przywołał w homilii przykład tej matki, która towarzyszyła córkom aż do męczeństwa.
Córki moje, nie bójcie się: to tylko chwila, a niebo jest na zawsze.













