Norweski hrabia Orkadów, znany z pobożności i odmowy użycia przemocy, został zabity przez swego kuzyna i rywala w 1117 roku; poświęcona jest mu katedra w Kirkwall.
Syn hrabiego Orkadów Erlenda, Magnus Erlendsson został w 1098 roku zabrany przez króla Norwegii Magnusa III na wyprawę na południe; według sagi orkadzkiej podczas bitwy koło Anglesey odmówił walki i pozostał na pokładzie, śpiewając psalmy. Później uciekł i przebywał na dworze króla Szkocji.
Po powrocie na Orkady podzielił hrabstwo z kuzynem Haakonem Paulssonem. Spotkanie pokojowe wyznaczono około 1117 roku na wyspie Egilsay; Haakon przybył na nie z uzbrojonym oddziałem i kazał stracić Magnusa, który modlił się za swoich zabójców i przyjął cios toporem w głowę. Wkrótce został uczczony jako męczennik, a jego relikwie podniesiono około 1135 roku.
Jego bratanek, hrabia Rögnvald, ufundował w 1137 roku w Kirkwall katedrę św. Magnusa, by pomieścić jego relikwie. W 1919 roku odkryto w niej w filarze kości, których czaszka nosiła ślad ciosu toporem.






