Portret: Święta Engracja

Engratia

Święta Engracja

Dziewica i męczennica z Saragossy

Młoda chrześcijanka torturowana w Saragossie za Dioklecjana, której rany opisuje Prudencjusz; bazylika nosząca jej imię jest jednym z wielkich sanktuariów Aragonii.

Prudencjusz w swoim hymnie ku czci męczenników z Saragossy poświęca Engracji kilka strof: poszarpana żelaznymi pazurami i pozostawiona okaleczona; zaznacza, że przeżyła jeszcze pewien czas po swoich ranach, bez dobicia mieczem, i że Chrystus dał miastu „poświęcony dom męczennicy zawsze żywej”. Późniejsza tradycja czyni z niej młodą szlachciankę z Bragi, podróżującą do Galii, by poślubić pana z Roussillon, która przejeżdżając przez Saragossę w czasie prześladowania, miała wyrzucać namiestnikowi Dacjanowi jego okrucieństwa; miano jej wbić gwóźdź w czoło.

Jej grób, dzielony z innymi męczennikami miasta, stał się bazyliką Santa Engracia, powierzoną hieronimitom pod koniec XV wieku, której plateresková fasada przetrwała wybuch z 1808 roku podczas oblężenia Saragossy przez wojska napoleońskie. Jej kult dotarł do Portugalii: kościół Santa Engrácia w Lizbonie mieści dziś Panteon Narodowy.

Zobacz 7 momentów z życia →