
Benedyktynka w Saint-Trond, a potem cysterka w Aywières, wielka mistyczka Serca Jezusowego przed czasem, ofiarowała swoje życie, posty i ślepotę za nawrócenie grzeszników.
Urodzona w Tongeren w 1182 roku, Lutgarda zostaje w wieku dwunastu lat oddana do klasztoru benedyktyńskiego św. Katarzyny koło Saint-Trond. Z początku mało gorliwa, ma wizję Chrystusa ukazującego jej ranę swego boku i oddaje się wówczas całkowicie modlitwie; jej biografowie przekazują „wymianę serc”, którą miała przeżyć z Chrystusem, jedno z pierwszych wyrażeń nabożeństwa do Serca Jezusowego.
Aby uniknąć wyboru na ksienię, wstępuje około 1206 roku do opactwa cystersów w Aywières, w romańskojęzycznej Brabancji, której języka francuskiego nigdy dobrze się nie nauczy. Żyje tam czterdzieści lat, praktykując długie posty za nawrócenie albigensów i grzeszników, i traci wzrok jedenaście lat przed śmiercią, 16 czerwca 1246 roku. Jej Żywot spisał dominikanin Tomasz z Cantimpré, który ją znał. Jej relikwie są czczone w Ittre od czasów Rewolucji.









