Portret: Święci Cyryk i Julita

Quiricus et Iulitta

Święci Cyryk i Julita

Matka i dziecko, męczennicy

Młoda wdowa z Ikonium i jej trzyletni syn, umęczeni w Tarsie za Dioklecjana; katedra w Nevers i dziesiątki wiosek Saint-Cyr są im poświęcone.

Według ich Pasji Julita, wdowa ze szlacheckiej rodziny z Ikonium, opuściła swoje miasto na początku prześladowania Dioklecjana ze swoim trzyletnim synem Cyrykiem i dotarła do Seleucji, a potem do Tarsu. Rozpoznana i zaprowadzona przed namiestnika, oświadczyła, że jest chrześcijanką. Dziecko, wyrwane jej z rąk, wyrywało się i także powtarzało „Jestem chrześcijaninem”; namiestnik cisnął je ze schodów trybunału i zginęło na miejscu.

Julita, dziękując, że widzi syna ukoronowanego przed sobą, została poddana torturom, a następnie ścięta. Ich kult bardzo wcześnie rozpowszechnił się na Zachodzie: ich relikwie, przywiezione ze Wschodu, według tradycji przez świętego Amatora z Auxerre, zostały rozproszone w Galii. Katedra świętych Cyryka i Julity w Nevers oraz liczne miejscowości Saint-Cyr noszą ich imię.