Franciszkanin liguryjski, przez ponad czterdzieści lat głosił misje ludowe w całych Włoszech i rozpowszechnił nabożeństwo drogi krzyżowej, które erygował między innymi w Koloseum.
Paolo Girolamo Casanova rodzi się w 1676 roku w Porto Maurizio, dzisiejszej Imperii, jako syn kapitana okrętowego. Wysłany do Rzymu do wuja na studia medyczne, wybiera życie zakonne i w 1697 roku wstępuje do franciszkanów reformatów w San Bonaventura al Palatino, gdzie przyjmuje imię Leonard; w 1703 roku przyjmuje święcenia kapłańskie.
Uzdrowiony z ciężkiej choroby, poświęca się misjom ludowym, najpierw w Toskanii, gdzie zakłada pustelnię Incontro koło Florencji, potem w Państwie Kościelnym, Ligurii i na Korsyce. Szerzy nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu, Najświętszego Serca i Niepokalanego Poczęcia i erygował ponad pięćset dróg krzyżowych, w tym drogę krzyżową w Koloseum, zainaugurowaną na jubileusz 1750 roku. Wyczerpany, umiera w Rzymie 26 listopada 1751 roku. Pius IX kanonizuje go w 1867 roku, a Pius XI ogłasza go patronem misjonarzy parafialnych.











