Kalabryjski chłop, który został bratem konwersem franciszkańskim, znany z ekstaz i mądrości człowieka niepiśmiennego, został wezwany do Rzymu przez Grzegorza XV i Urbana VIII, zanim wrócił umrzeć w rodzinnym mieście.
Luca Antonio Pirozzo urodził się w Bisignano, koło Cosenzy, 26 sierpnia 1582 roku. Syn chłopów, pracował w polu i bardzo młodo wiódł życie modlitwy i pokuty. W wieku osiemnastu lat pragnął wstąpić do franciszkanów, ale został przyjęty dopiero w 1609 roku, w wieku dwudziestu siedmiu lat, jako brat konwers; nowicjat odbył w klasztorze w Mesoraca i przyjął imię Humilis.
Pokorny i milczący brat, doznawał częstych ekstaz, tak że nazywano go „bratem w ekstazach”. Bez studiów trafnie odpowiadał teologom, którzy pytali go o Pismo Święte i wiarę. Jego sława dotarła do Rzymu: Grzegorz XV kazał go sprowadzić i radził się go, a potem Urban VIII zatrzymał go przy sobie; spędził tak około siedmiu lat w Rzymie, często chory, znosząc cierpienia bez skargi.
Otrzymawszy pozwolenie na powrót do Kalabrii, zmarł w klasztorze w Bisignano 26 listopada 1637 roku. Beatyfikowany przez Leona XIII w 1882 roku, został kanonizowany przez Jana Pawła II 19 maja 2002 roku. Jego ciało spoczywa w klasztorze Riforma w Bisignano.











