
Młody jezuita flamandzki zmarły w wieku dwudziestu dwóch lat w Rzymie, uczynił z wierności drobnym sprawom codzienności drogę do świętości.
Syn szewca z Diest, Jan Berchmans wstępuje jako służący do kanonika z Mechelen, by móc się uczyć, a w 1615 roku dołącza do nowego kolegium jezuitów tego miasta. Przyjęty w następnym roku do nowicjatu Towarzystwa Jezusowego, zostaje wysłany w 1618 roku do Kolegium Rzymskiego, by studiować filozofię.
Błyskotliwy i pogodny student, bierze za wzór świętego Alojzego Gonzagę i stara się wykonywać doskonale najzwyklejsze zajęcia. Umiera na febrę 13 sierpnia 1621 roku, w wieku dwudziestu dwóch lat, trzymając krucyfiks, różaniec i księgę reguł. Leon XIII kanonizuje go w 1888 roku; spoczywa w Rzymie, w kościele Świętego Ignacego.
Moją największą pokutą jest życie wspólne.









