
Kapłan turyński, poświęcił życie ubogim chłopcom i założył Salezjanów oraz Córki Maryi Wspomożycielki.
Syn chłopów ze wzgórz Asti, osierocony przez ojca w wieku dwóch lat, Giovanni Bosco widzi we śnie w wieku dziewięciu lat swą przyszłą misję: pozyskiwać młodych „nie biciem, lecz łagodnością”. Wyświęcony na kapłana w Turynie w 1841 roku, odkrywa nędzę uczniów rzemieślniczych i młodych więźniów i gromadzi chłopców z ulicy w „oratorium”, które w 1846 roku znajduje dach na Valdocco.
Mnożą się tam patronaty, szkoły, warsztaty i internaty, ożywiane jego „systemem prewencyjnym”, opartym na rozumie, religii i życzliwości. Aby dzieło trwało, zakłada Towarzystwo świętego Franciszka Salezego (1859), a następnie, wraz z Marią Dominiką Mazzarello, Córki Maryi Wspomożycielki (1872) i wysyła swych pierwszych misjonarzy do Patagonii w 1875 roku. Umiera w Turynie 31 stycznia 1888 roku; Pius XI kanonizuje go w Wielkanoc 1934 roku.
Wystarczy, że jesteście młodzi, abym was bardzo kochał.









