Dawny żołnierz armii cesarskiej, który został pustelnikiem na bityńskim Olimpie, widzący i cudotwórca, wspierający przywrócenie obrazów w 843 roku.
Urodzony w 754 roku we wsi w Bitynii, Joannicjusz najpierw pasie świnie swoich rodziców, a następnie przez około dwadzieścia lat służy w gwardii cesarskiej, gdzie przez pewien czas podziela idee ikonoklastyczne, zanim się od nich odwraca. Około czterdziestego roku życia opuszcza wojsko dla życia monastycznego i osiada na górze Olimp w Bitynii, dziś Uludağ, nad Bursą.
Jako pustelnik przechodzi z groty do groty i staje się jednym z najczęściej odwiedzanych ojców duchowych swoich czasów, słynnym z proroctw i cudów. Wspiera patriarchę Metodego przy przywróceniu obrazów w 843 roku i umiera w 846 roku w klasztorze Antidion. Martyrologium Rzymskie przytacza modlitwę, którą nieustannie powtarzał.
Nadzieją moją jest Ojciec, ucieczką moją Syn, osłoną moją Duch Święty: Trójco Święta, chwała Tobie.













