JJ✠

Ioannes II Hierosolymitanus

Święty Jan z Jerozolimy

Biskup Jerozolimy, przeciwnik, a potem pojednany ze świętym Hieronimem

Następca świętego Cyryla, rządził Kościołem w Jerozolimie przez trzydzieści lat, przeszedł przez spór orygenistyczny i przyjął w 415 roku odnalezione relikwie świętego Szczepana.

Mnich, który zostaje biskupem Jerozolimy w 387 roku, po śmierci Cyryla, Jan zostaje wciągnięty w spór o Orygenesa, który dzieli Palestynę w latach dziewięćdziesiątych IV wieku. Epifaniusz z Salaminy podejrzewa go o orygenizm, a Hieronim, z Betlejem, atakuje go w swym piśmie Przeciw Janowi z Jerozolimy; przez pewien czas Jan zakazuje mnichom Hieronima dostępu do sakramentów. Pojednanie następuje w 397 roku za pośrednictwem Teofila z Aleksandrii. Martyrologium Rzymskie chwali jego trud dla prawowiernej wiary i pokoju Kościoła w tym czasie sporów.

W 415 roku przyjmuje w Jerozolimie hiszpańskiego prezbitera Orozjusza, który oskarża Pelagiusza, i musi rozstrzygnąć sprawę przed synodem w Diospolis. W tym samym roku prezbiter Lucjan odkrywa w Kfar Gamla relikwie świętego Szczepana: Jan każe je uroczyście przenieść do kościoła na Górze Syjon 26 grudnia, skąd ich kult rozchodzi się po całym Zachodzie. Umiera w 417 roku. Niektórzy badacze przypisują mu Katechezy mistagogiczne przekazane pod imieniem Cyryla.

Zobacz 9 momentów z życia →