SD✠

Eileen Rosaline O'Connor

Służebnica Boża Eileen O'Connor

Współzałożycielka Our Lady's Nurses for the Poor

Kaleka od dzieciństwa, młoda świecka założyła w Sydney wspólnotę pielęgniarek, które bezpłatnie opiekowały się chorymi ubogimi w ich domach.

Urodzona 19 lutego 1892 roku w Richmond na przedmieściach Melbourne, najstarsza z czworga dzieci irlandzkich imigrantów Charlesa i Annie O'Connor, Eileen w wieku trzech lat wypadła z wózka i złamała kręgosłup. Całe życie spędziła w bólu, prawie nie rosnąc: w chwili śmierci mierzyła 1,15 m. Rodzina przeniosła się do Sydney, gdy miała dziesięć lat; po śmierci ojca w 1911 roku popadła w niedostatek i znalazła wsparcie u ojca Edwarda McGratha, misjonarza Najświętszego Serca i proboszcza w Coogee.

15 kwietnia 1913 roku Eileen i ojciec McGrath otworzyli w wynajętym domu w Coogee, Our Lady's Home, Society of Our Lady's Nurses for the Poor: kobiety, które szły bezpłatnie pielęgnować w domach chorych i umierających zbyt ubogich, by zapłacić lekarzowi. Eileen, przez większość czasu przykuta do łóżka, była jej pierwszą przełożoną. W 1915 roku towarzyszyła ojcu McGrathowi do Rzymu, by bronić kwestionowanego dzieła, i została tam przyjęta przez Benedykta XV.

Wyczerpana gruźlicą kręgosłupa, zmarła 10 stycznia 1921 roku, mając dwadzieścia osiem lat. Pochowana na cmentarzu w Randwick, w 1936 roku została przeniesiona do kaplicy Our Lady's Home w Coogee; świadkowie ekshumacji donosili, że jej ciało było nienaruszone. Ogłoszona Służebnicą Bożą 19 sierpnia 2018 roku, jej proces został otwarty w Sydney przez arcybiskupa Anthony'ego Fishera 20 lutego 2020 roku, a dochodzenie diecezjalne przekazano Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych w 2024 roku.

Zobacz 13 momentów z życia →