Portret: Święty Ignacy z Laconi

Ignatius a Laconi

Święty Ignacy z Laconi

Brat kapucyn, kwestarz z Cagliari

Syn sardyńskich chłopów, brat kapucyn, który przez czterdzieści lat chodził ulicami Cagliari, by żebrać, pocieszać i opiekować się chorymi; jest najbardziej popularnym świętym Sardynii.

Vincenzo Peis rodzi się w Laconi, w sercu Sardynii, w rodzinie ubogich chłopów. Uzdrowiony z ciężkiej choroby po złożeniu obietnicy wstąpienia do zakonu, w 1721 roku wstępuje do kapucynów w Cagliari i przyjmuje imię Ignacy. Jako brat konwers pracuje przez piętnaście lat w klasztornej tkalni.

W 1741 roku zostaje kwestarzem i przez czterdzieści lat obchodzi ulice Cagliari z torbą na ramieniu, odwiedzając chorych, więźniów i ubogich; tradycja przypisuje mu liczne uzdrowienia i opowiada, że unikał żebrania u lichwiarza, by nie przyjąć dobra nieuczciwie nabytego. Oślepły, umiera 11 maja 1781 roku. Pius XII kanonizuje go w 1951 roku; jego szczątki spoczywają w kościele kapucynów w Cagliari.