
Krewna Karola Wielkiego, żona saskiego hrabiego, fundatorka pierwszego kościoła w Münsterlandzie w Herzfeld, wdowa oddana modlitwie i ubogim; jej grób był pierwszym miejscem pielgrzymek w Westfalii.
Urodzona około 770 roku, Ida była blisko spokrewniona z Karolingami, być może prawnuczką Karola Młota. W 786 roku wyszła za saskiego hrabiego Ekberta i poszła za nim do Westfalii, w czasie wojen między Frankami a Sasami. Według tradycji, gdy obozowali nad Lippe, anioł poprosił ją we śnie o zbudowanie w tym miejscu kościoła: to początek Herzfeld, pierwszej parafii Münsterlandu. Jeleń, często przedstawiany przy niej, oznacza Sasów, których chroniła.
Owdowiała w 811 roku, żyła koło grobu męża, w krużganku przylegającym do kościoła, podzielona między modlitwę a jałmużny; legenda mówi, że dwa razy dziennie rozdawała ubogim dary złożone w kamiennym sarkofagu. Zmarła 4 września 825 roku. 26 listopada 980 roku biskup Dodo z Münsteru dokonał podniesienia jej relikwii, co oznaczało wówczas odpowiednik kanonizacji; jej relikwiarz znajduje się w krypcie kościoła w Herzfeld.









