
Córka Ludwika Węgierskiego koronowana na „króla” Polski w wieku dziesięciu lat, poślubiła wielkiego księcia Jagiełłę, by doprowadzić Litwę do chrztu, i odnowiła Uniwersytet Krakowski.
Urodzona w Budzie około 1374 roku, córka króla Węgier i Polski Ludwika Wielkiego, Jadwiga została koronowana w Krakowie w 1384 roku z tytułem króla Polski. Aby zjednoczyć Polskę i Litwę i wprowadzić tę ostatnią do Kościoła, zrezygnowała z narzeczonego Wilhelma Habsburga i poślubiła w 1386 roku wielkiego księcia Jogaiłę, ochrzczonego jako Władysław Jagiełło.
Wspierała ewangelizację Litwy, założyła w Pradze kolegium dla litewskich studentów i zapisała swoje klejnoty Akademii Krakowskiej, ponownie otwartej w 1400 roku dzięki temu darowi. Pobożna i wykształcona, zachęcała do modlitwy i czytania w języku polskim, opiekowała się ubogimi i występowała jako rozjemca wobec Krzyżaków.
Zmarła 17 lipca 1399 roku, kilka tygodni po narodzinach córki, która także zmarła, i spoczywa w katedrze na Wawelu. Czczona od swojej śmierci, została kanonizowana przez Jana Pawła II w Krakowie 8 czerwca 1997 roku, w pierwszej kanonizacji odprawionej na ziemi polskiej.









