Arcybiskup Yorku złożony z urzędu w wyniku cysterskiej kampanii, a następnie przywrócony, zmarł miesiąc po powrocie; jego grób uczynił go świętym katedry w Yorku.
William FitzHerbert, spokrewniony z królem Stefanem, był skarbnikiem katedry w Yorku, gdy w 1141 roku wybrano go arcybiskupem. Cystersi z Yorkshire, wspierani przez świętego Bernarda, zakwestionowali wybór i oskarżyli go o symonię. Cysterski papież Eugeniusz III złożył go z urzędu w 1147 roku; wycofał się do Winchesteru, do swojego wuja biskupa Henryka z Blois, i wiódł tam życie modlitwy.
Po śmierci Eugeniusza III i świętego Bernarda Anastazy IV przywrócił go w 1153 roku. Przy jego wjeździe do Yorku, w maju 1154 roku, most na rzece Ouse zawalił się pod naporem tłumu, nie powodując ani jednej ofiary. Zmarł 8 czerwca następnego roku, być może otruty. Cuda mnożyły się przy jego grobie, a Honoriusz III kanonizował go w 1227 roku. Wielki witraż świętego Wilhelma w katedrze w Yorku opowiada jego życie.










