Radzim, przyrodni brat świętego Wojciecha, towarzysz jego ostatniej misji wśród Prusów, został w roku 1000 pierwszym arcybiskupem Gniezna i Polski.
Syn czeskiego księcia Sławnika i przyrodni brat Wojciecha z Pragi, Radzim towarzyszy starszemu bratu we wszystkich podróżach. W 990 roku obaj bracia wstępują do klasztoru benedyktyńskiego na Awentynie w Rzymie, gdzie Radzim przyjmuje imię Gaudenty i otrzymuje diakonat, a następnie kapłaństwo.
W 997 roku towarzyszy Wojciechowi wśród Prusów i jest świadkiem jego męczeństwa; wypuszczony, przekazuje wiadomość księciu Bolesławowi Chrobremu, który wykupuje ciało i każe je złożyć w Gnieźnie. Na zjeździe gnieźnieńskim w roku 1000 cesarz Otton III i papież Sylwester II czynią Gaudentego pierwszym arcybiskupem nowej polskiej prowincji kościelnej, obejmującej biskupstwa w Krakowie, Wrocławiu i Kołobrzegu.
Umiera na początku XI wieku, w dacie, którą historycy umieszczają między 1006 a 1022 rokiem, i zostaje pochowany obok brata w katedrze w Gnieźnie. W 1038 roku książę Brzetysław zabiera jego relikwie do Pragi wraz z relikwiami Wojciecha; część z nich wróciła do Gniezna w 2003 roku. Wpisany jako święty do Martyrologium Rzymskiego, jest czczony w Polsce i w Czechach.











