Portret: Święty Brunon z Kolonii

Bruno Coloniensis

Święty Brunon z Kolonii

Arcybiskup Kolonii, książę Lotaryngii

Młodszy brat cesarza Ottona I, arcybiskup Kolonii i książę Lotaryngii, postać biskupa cesarskiego epoki ottońskiej, reformator klasztorów i promotor nauk.

Urodzony w 925 roku, najmłodszy syn króla Henryka I i świętej Matyldy, Brunon kształci się w szkole biskupiej w Utrechcie i zostaje kanclerzem swego brata Ottona I. Arcybiskup Kolonii od 953 roku, otrzymuje także godność księcia Lotaryngii, którą uspokaja: uosabia sojusz władzy królewskiej i Kościoła, charakterystyczny dla Cesarstwa Ottońskiego.

Wielki uczony, ściąga do Kolonii nauczycieli i księgi, reformuje klasztory i zakłada opactwo św. Pantaleona, w którym zostaje pochowany. Umiera w Reims 11 października 965 roku, próbując pojednać swoich siostrzeńców. Jego kult, dawny w kościele św. Pantaleona, został rozciągnięty na całą archidiecezję kolońską w 1870 roku.

Zobacz 15 momentów z życia →