
Wykształcony przez długie lata w Paryżu, biskup Skary przez blisko czterdzieści lat, autor najstarszych szwedzkich statutów synodalnych i oficjów liturgicznych ku czci świętej Heleny i Świętej Korony Cierniowej.
Pochodzący z potężnej rodziny Algotssonów z Västergötland, Brynolf studiuje w Paryżu, osiemnaście lat według tradycji. Dziekan kapituły w Linköping, zostaje wybrany biskupem Skary 20 sierpnia 1278 roku. W latach 1280 i 1281 wydaje najstarsze zachowane w Szwecji statuty synodalne, które regulują życie duchowieństwa i obchodzenie świąt w diecezji.
Poeta i liturgista, układa rymowane oficja ku czci świętej Heleny ze Skövde, świętego Eskila, Dziewicy i Świętej Korony Cierniowej, której cierń otrzymał od króla Norwegii Haakona. W 1298 roku każe zbudować zamek Läckö nad jeziorem Vänern i broni praw swego Kościoła, aż zrywa w 1288 roku z królem Magnusem Ladulåsem. Umiera 6 lutego 1317 roku i spoczywa w katedrze w Skarze.
Święta Brygida relacjonuje objawienie otrzymane w jego sprawie w katedrze w Skarze w 1349 roku. Dochodzenie w celu jego kanonizacji zostaje wszczęte w 1417 roku, a jego relikwie zostają uroczyście podniesione 16 sierpnia 1492 roku za zgodą papieża Innocentego VIII. Martyrologium Rzymskie wspomina go jako świętego 6 lutego, biskupa „wybitnego gorliwością o Kościół i o naukę”.



















