Baskijski dominikanin, profesor w Santo Tomás w Manili, który przez dziesięć lat w konspiracji kierował misjami dominikańskimi w Japonii, zanim zmarł w dole w Nagasaki.
Urodzony w lutym 1589 roku w Régil (Errezil), w Gipuzkoa, Domingo Ibáñez de Erquicia złożył profesję u dominikanów w San Telmo w San Sebastián, a potem dołączył do prowincji Świętego Różańca, która wysyłała swoich zakonników na Filipiny przez Meksyk. Przybywszy do Manili w 1611 roku i wyświęcony na kapłana, wykładał w kolegium Santo Tomás i głosił w kilku regionach Luzonu, między innymi w Pangasinan, gdzie pozostaje czczony.
W 1623 roku przeszedł do Japonii przebrany za kupca i pracował tam dziesięć lat w tajemnicy; wikariusz prowincjalny, koordynował ukrywających się misjonarzy, a część jego listów się zachowała. Wydany przez chrześcijanina apostatę w lipcu 1633 roku, został zawieszony w dole na wzgórzu Nishizaka 13 sierpnia i zmarł następnego dnia, w wieku czterdziestu czterech lat, w tym samym czasie co jego katechista Franciszek Shoyemon.














