Chrześcijanin z Kioto dotknięty trądem i deportowany na Filipiny, służył za przewodnika dominikańskiej wyprawy z 1636 roku; na chwilę pokonany torturami, żałował i umarł za Chrystusa.
Pochodzący z Kioto Łazarz zaraża się trądem; jako chrześcijanin zostaje deportowany wraz z innymi trędowatymi na Filipiny przez władze japońskie. W Manili oddaje się na służbę dominikanom i w 1636 roku towarzyszy jako przewodnik i tłumacz wyprawie ojca Antoniego Gonzáleza do Japonii.
Aresztowany wraz z nimi w Okinawie, a następnie zaprowadzony do Nagasaki, na kilka godzin wypiera się wiary pod torturami, potem się opamiętuje, ponownie wyznaje wiarę i umiera 29 września 1637 roku na wzgórzu Nishizaka wraz z Wawrzyńcem Ruizem i misjonarzami. Zostaje kanonizowany w 1987 roku.














