Portret: Święty Dominik Opancerzony

Dominicus Loricatus

Święty Dominik Opancerzony

Pustelnik kamedulski, pokutnik

Kapłan wyświęcony bez wiedzy za cenę koziej skóry, odpokutował tę symonię życiem pustelnika o skrajnej surowości, odziany w żelazną kolczugę, pod kierunkiem świętego Piotra Damianiego.

Dominik urodził się około 995 roku, prawdopodobnie w Luceoli, dzisiejszym Cantiano, w Marchii. Jego rodzice uzyskali dla niego święcenia kapłańskie, ofiarowując biskupowi kozią skórę. Odkrywszy ten symoniacki układ, zrezygnował z wykonywania kapłaństwa i wycofał się jako pokutnik wśród pustelników kamedułów z Luceoli.

Następnie dołączył do pustelni Fonte Avellana, gdzie został uczniem i przyjacielem świętego Piotra Damianiego, który napisał jego Żywot. Nosił na gołej skórze żelazny pancerz, stąd jego przydomek „Loricatus”, recytował psałterz dwa razy dziennie, biczując się, spał na ziemi i żywił się tylko chlebem i ziołami.

Zmarł 14 października 1060 roku w pustelni Frontale, u stóp góry San Vicino, koło San Severino Marche. Piotr Damiani uczynił z niego wzór pokuty pustelniczej; Martyrologium Rzymskie wspomina go 14 października.