DM✠

Dionysia, Maioricus et socii

Święci Dionizja, Majoryk i towarzysze

Matka i syn, męczennicy za Huneryka

Dionizja, szlachetna dama publicznie biczowana za wiarę, wspierała spojrzeniem i głosem swojego młodego syna Majoryka, który bał się tortur, aż umarł; wraz z nimi cierpieli jej siostra Dativa, lekarz Emiliusz, Leontia, Tertius i Bonifacy.

Wiktor z Vity, którego była rodaczką, opowiada, że prześladowanie Huneryka dotknęło szczególnie kobiety szlachty katolickiej, odzierane z ubrań i publicznie biczowane. Dionizja, wdowa szlachetnego rodu i wielkiej urody, znosiła tę mękę bez załamania i zachęcała inne do wytrwania.

Jej jedyny syn, Majoryk, jeszcze nastolatek, drżał przed torturami. Umocniony spojrzeniem i słowami matki stał się, mówi Martyrologium Rzymskie, odważniejszy od innych i oddał ducha w mękach; Dionizja pochowała go własnymi rękami. Martyrologium wymienia z nimi Dativę, siostrę Dionizji, lekarza Emiliusza, Leontię, córkę biskupa Germana, Tertiusa, człowieka pobożnego z Byzacene, i Bonifacego z Sibidy. Ich wspomnienie przypada 6 grudnia.