Portret: Święty Diego z Alcalá

Didacus Complutensis

Święty Diego z Alcalá

Brat franciszkanin

Brat konwers franciszkanin, misjonarz na Wyspach Kanaryjskich i infirmarz w Rzymie podczas jubileuszu 1450 roku, zmarł w Alcalá de Henares; jego kanonizacja w 1588 roku była jedyną w XVI wieku.

Urodzony około 1400 roku w San Nicolás del Puerto, w sierrze koło Sewilli, Diego żył najpierw jako pustelnik, a potem wstąpił jako brat konwers do franciszkanów, w klasztorze w Arruzafa koło Kordoby. Wysłany na Wyspy Kanaryjskie, został tam gwardianem klasztoru na Fuerteventurze i zajmował się mieszkańcami archipelagu.

W 1450 roku, przybywszy do Rzymu na jubileusz i kanonizację Bernardyna ze Sieny, przez trzy miesiące opiekował się braćmi chorymi na epidemię w klasztorze Aracoeli. Po powrocie do Kastylii spędził ostatnie lata w klasztorze Santa María de Jesús w Alcalá de Henares, znany z miłosierdzia wobec ubogich i chorych.

Zmarł 12 listopada 1463 roku. Sykstus V kanonizował go w 1588 roku, na prośbę Filipa II, którego syn został uzdrowiony za jego wstawiennictwem. Misja kalifornijska, a potem miasto San Diego noszą jego imię.