Portret: Święty Dié z Nevers

Deodatus

Święty Dié z Nevers

Biskup Nevers, założyciel Saint-Dié

Biskup Nevers, który według tradycji opuścił stolicę dla życia pustelniczego i założył w Wogezach klasztor, wokół którego powstało miasto Saint-Dié.

Dié, zwany także Deodatem, Dieudonné lub Adeodatem, pojawia się jako biskup Nevers około 655 roku: jego podpis figuruje wśród podpisów synodu w Sens z 657 roku, obok świętego Audoena, świętego Eligiusza i świętego Faro. Według opowieści spisanych długo po jego śmierci po kilku latach zrzekł się urzędu, by prowadzić życie pustelnika, najpierw w Alzacji, gdzie tradycja wiąże go ze świętym Arbogastem i każe mu ochrzcić syna świętej Hune, a potem w górach Wogezów.

Pan z doliny Galilée dał mu ziemie nad Meurthe, darowiznę potwierdził król Childeryk II. Założył tam klasztor des Jointures, oddany pod regułę świętego Kolumbana, a potem świętego Benedykta; mnisi licznie tam przybywali, podczas gdy on często wycofywał się do swojej kaplicy świętego Marcina u stóp Kemberg. Ostrożnie, Martyrologium Rzymskie mówi tylko, że po tym, jak był biskupem Nevers, „miał wycofać się w góry”, by tam założyć klasztor; utożsamienie obu postaci pozostaje dyskutowane.

Zmarł około 679 roku, 19 czerwca; tradycja podaje, że skonał w ramionach świętego Hydulfa, założyciela pobliskiego Moyenmoutier. Miasto Saint-Dié powstało wokół jego klasztoru i wzięło od niego nazwę, a diecezja Saint-Dié ma go za patrona. Jest też tradycyjnie wzywany o deszcz i przeciw burzom. Jego późne Żywoty mieszają wiele legend z historią, jak wykazał historyk Christian Pfister pod koniec XIX wieku.