Portret: Święty Emilian z Cogolla

Aemilianus Cucullatus

Święty Emilian z Cogolla

Pustelnik i opat, San Millán

Pasterz, który został pustelnikiem, kapłanem i ojcem mnichów w górach La Rioja, zmarł w wieku ponad stu lat w 574 roku; w jego klasztorach Suso i Yuso narodziły się pierwsze słowa zapisane po kastylijsku.

Jego Żywot, napisany w VII wieku przez świętego Braulia z Saragossy, czyni go pasterzem z Berceo, który w wieku dwudziestu lat poszedł na naukę do pustelnika Feliksa w zamku Bilibio koło Haro. Następnie przez blisko czterdzieści lat żył w samotności w górach Demanda; biskup Didym z Tarazony wyświęcił go na kapłana i powierzył mu parafię w Berceo, lecz oskarżony o trwonienie dóbr kościoła na jałmużny, został od niej odsunięty i wrócił do swoich jaskiń, gdzie dołączyli do niego uczniowie.

Zmarł w 574 roku, w wieku ponad stu lat. Klasztor Suso, wykuty wokół jego jaskiń, i klasztor Yuso, zbudowany w dolinie, tworzą dziś zespół wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa: około roku tysięcznego przepisano tam Glosas Emilianenses, pierwsze zdania zapisane w kastylijskim języku romańskim i w baskijskim. Patron Kastylii w średniowieczu, San Millán został opiewany w XIII wieku przez Gonzala de Berceo, pierwszego znanego z nazwiska poetę języka kastylijskiego.

Zobacz 13 momentów z życia →