Uczeń świętego Aidana, pokorny do tego stopnia, że zrzekł się stolicy w York, został posłany przez świętego Teodora jako biskup Mercji i ustalił siedzibę w Lichfield.
Northumbryjczyk, brat świętego Cedda, Ceadda kształci się w Lindisfarne u świętego Aidana i przebywa w Irlandii. Zostaje następcą swego brata jako opat Lastingham w 664 roku. Gdy święty Wilfryd zwleka w Galii, król Oswiu każe go konsekrować na biskupa York; lecz arcybiskup Teodor kwestionuje ważność tej konsekracji, a Chad wycofuje się bez protestu, mówiąc, że nigdy nie uważał się za godnego biskupstwa.
Poruszony jego pokorą, Teodor reguluje jego święcenia i wysyła go w 669 roku jako biskupa Mercji; Chad ustanawia swoją stolicę w Lichfield. Przemierza diecezję pieszo, na sposób Aidana, aż Teodor zmusza go do jazdy konnej i sam go na koń sadza, opowiada Beda.
Umiera na dżumę 2 marca 672 roku, po dwóch i pół roku biskupstwa. Jego grób w Lichfield staje się celem pielgrzymek; część jego relikwii jest od XIX wieku czczona w katolickiej katedrze św. Chada w Birmingham.








