Portret: Święty Jan Marón

Ioannes Maro

Święty Jan Marón

Pierwszy patriarcha maronicki Antiochii

Mnich z klasztoru Świętego Marona, którego Kościół maronicki czci jako swego pierwszego patriarchę i którego grób tradycja umieszcza w Kfarhay, koło Batrun.

Według tradycyjnej opowieści Jan, urodzony koło Antiochii i wykształcony w tym mieście, a potem w Konstantynopolu, wstępuje do klasztoru Świętego Marona, w dolinie Orontesu, gdzie przyjmuje imię Marón i słowem oraz pismem zwalcza monofizytyzm i nestorianizm. Konsekrowany na biskupa Batrun około 677 roku, miał zostać w 686 roku patriarchą Antiochii, w chwili gdy maronici organizują się w górach Libanu, między kalifatem a Bizancjum, i miał umrzeć w 707 roku.

Opowieść ta opiera się na źródłach późnych: jego Żywot pojawia się dopiero w 1495 roku u libańskiego franciszkanina Gabriela Ibn al-Qilaï, a historycy dostrzegają w nim kilka anachronizmów. Zachowały się jednak pod imieniem „Jan Marón, patriarcha Antiochii” trzy traktaty teologiczne po syryjsku, w tym wykład wiary. Kościół maronicki obchodzi jego święto 2 marca; poświęcono mu sanktuarium w Kfarhay, w dystrykcie Batrun, gdzie tradycja umieszcza jego grób.