
Opat Rahan wypędzony ze swego klasztoru, założył ze swoimi mnichami klasztor w Lismore, który stał się jednym z wielkich ośrodków monastycznych Irlandii i siedzibą biskupią kraju Déisi.
Mo Chutu mac Fínaill, zwany też Mochudą, lub Carthach (Carthage) od imienia swego ojca mlecznego, świętego Carthacha Starszego, należy ze strony ojca do Ciarraige Luachra z Kerry. Zostawszy opatem Rahan, w dzisiejszym hrabstwie Offaly, układa dla swoich mnichów regułę w irlandzkich wierszach liczącą blisko sześćset wersów, jedno z najcenniejszych świadectw dawnego życia monastycznego Irlandii.
W czasie Wielkanocy 637 roku zostaje wypędzony z Rahan wraz ze swoją wspólnotą, być może dlatego, że stosował rzymskie obliczanie daty Wielkanocy wbrew zwolennikom zwyczaju irlandzkiego. Przyjęty przez króla Déisi, zatrzymuje się w Ardfinnan, a następnie zakłada nad rzeką Blackwater klasztor w Lismore (Les Mór), gdzie umiera niedługo potem, 14 maja 637 lub 638 roku. Jego Żywoty, łacińskie i irlandzkie, pochodzące z oryginału z XI–XII wieku, i opowieść o jego „wypędzeniu z Rahan” czynią z niego bohatera oporu przeciw królom Uí Néill.
Lismore rozkwita po jego śmierci, opiera się najazdom Wikingów i korzysta z hojności królów Munster; podczas reformy XII wieku staje się siedzibą biskupią Déisi, w miejsce Ardmore, fundacji świętego Declana. Katedra w Lismore nosi jego imię. W Irlandii jego pamięć obchodzi się 15 maja, gdyż 14 jest świętem świętego Macieja; Martyrologium Rzymskie wspomina go 14 maja jako biskupa i opata.











