
Bernardus a Corleone
Święty Bernard z Corleone
Dawny pojedynkowicz, który został bratem kapucynem w Palermo
Szewc i groźny szermierz z Corleone, wstąpił do kapucynów po okaleczeniu przeciwnika w pojedynku i przeżył trzydzieści pięć lat pokuty i posługi jako brat konwers.
Filippo Latino przychodzi na świat w Corleone 6 lutego 1605 roku jako piąte z dziesięciorga dzieci szewca. Rzemieślnik w warsztacie ojca, jest także świetnym szermierzem, patroluje z bronią, by utrzymać porządek, i chętnie broni słabych. Około 1626 roku, wyzwany na pojedynek przez zabijakę, rani go w ramię tak ciężko, że człowiek ten pozostaje kaleką; Filippo musi się ukrywać, aż sprawa zostaje załatwiona w 1629 roku.
Wstrząśnięty tym wydarzeniem, nawraca się i wstępuje do kapucynów w 1631 roku, w klasztorze w Caltanissetcie, pod imieniem brata Bernarda. Jako brat konwers jest kucharzem, infirmarzem i furtianem w kilku klasztorach Sycylii, zanim w 1652 roku osiada w klasztorze w Palermo. Praktykuje bardzo surowe pokuty, śpi tylko kilka godzin i noce spędza na modlitwie; bracia i mieszkańcy Palermo zasięgają jego rady i przypisują mu liczne uzdrowienia.
Umiera w Palermo 12 stycznia 1667 roku. Beatyfikowany przez Klemensa XIII w 1768 roku, zostaje kanonizowany przez Jana Pawła II 10 czerwca 2001 roku. Jego ciało spoczywa w kościele kapucynów w Palermo.









