Ukrywający się w czasie prześladowania, oddał się sędziemu, gdy aresztowano zamiast niego krewnego, i zmarł po obcięciu mu członków jeden po drugim.
Martyrologium Rzymskie podaje, że Arkadiusz ukrywał się w Cezarei Mauretańskiej w czasie prześladowania, zapewne Dioklecjana. Gdy żołnierze, nie znalazłszy go, aresztowali zamiast niego jednego z jego krewnych, sam stawił się przed sędzią, by go uwolnić.
Odmówiwszy złożenia ofiary bożkom, został skazany na okrutną mękę: jego członki odcinano staw po stawie. Jego Męka ukazuje go zachęcającego do końca obecnych chrześcijan. Dawne kazanie ku jego czci, przypisywane świętemu Zenonowi z Werony, świadczy o wczesnym rozpowszechnieniu jego kultu. Wspominany jest 12 stycznia.








