Portret: Święty Benedykt z Mediolanu

Benedictus Mediolanensis (Crispus)

Święty Benedykt z Mediolanu

Arcybiskup Mediolanu przez czterdzieści pięć lat

Arcybiskup Mediolanu w latach 681–725, wspominany przez Pawła Diakona, ułożył epitafium króla Wesseksu Caedwalli, zmarłego w Rzymie po chrzcie.

Benedykt, którego tradycja mediolańska łączy z rodziną Crespich (stąd przydomek Crispus), rządzi Kościołem mediolańskim przez czterdzieści pięć lat, od 681 do 725 roku, w czasie gdy monarchia longobardzka staje się katolicka. Paweł Diakon wspomina go w swojej Historii Longobardów; relacjonuje, że bronił w Rzymie, bez powodzenia, praw swojego Kościoła wobec Kościoła w Pawii, który papież chciał podporządkować bezpośrednio Stolicy Apostolskiej.

Człowiek wykształcony, układa wierszowane epitafium króla Wesseksu Caedwalli, który przybył do Rzymu, by przyjąć chrzest z rąk papieża Sergiusza I w 689 roku, i zmarł kilka dni później; napis ten przepisał Beda Czcigodny w swojej Historii kościelnej. Umiera w 725 roku; Martyrologium Rzymskie wspomina go 11 marca.