Wykształcony kapłan z Kordoby, wspierał i opisywał męczenników swego Kościoła, został wybrany arcybiskupem Toledo, nie mogąc przyjąć sakry, i zginął ścięty za ukrycie młodej nawróconej.
Urodzony około 800 roku w chrześcijańskiej rodzinie w Kordobie, Eulogiusz został wykształcony przez opata Speraindeo wraz z przyjacielem Pawłem Alvarem, a następnie wyświęcony na kapłana. Około 848 roku podróż do Nawarry zawiodła go do klasztoru w Leyre, skąd przywiózł rękopisy wówczas nieosiągalne w Kordobie: O państwie Bożym Augustyna, Eneidę, Horacego, Juwenalisa.
Gdy rozpoczęły się męczeństwa w 850 roku, stał się ich świadkiem i obrońcą. Uwięziony w 851 roku z biskupem Saulem, napisał dla mniszek Flory i Marii Documentum martyriale, a następnie Memoriale sanctorum i Apologeticus martyrum. Wybrany w 858 roku arcybiskupem Toledo, nie mógł przyjąć sakry, ponieważ emir się sprzeciwił.
W 859 roku ukrył Leokrycję, dziewczynę z rodziny muzułmańskiej, która stała się chrześcijanką. Aresztowany wraz z nią, wyznał Chrystusa przed kadim i został ścięty 11 marca 859 roku. W 883 roku jego relikwie i relikwie Leokrycji zostały przeniesione do Oviedo, gdzie spoczywają w katedrze.






