
Błogosławiony Antoni Julian Nowowiejski
Arcybiskup, biskup płocki, zmarły w Działdowie
Biskup płocki przez ponad trzydzieści lat, historyk swojej diecezji, zmarł w wieku osiemdziesięciu trzech lat w obozie w Działdowie.
Wyświęcony na kapłana w 1881 roku po studiach w Płocku i w Akademii Duchownej w Petersburgu, Antoni Julian Nowowiejski był profesorem, a potem rektorem seminarium płockiego. Biskup płocki od 1908 roku, zreorganizował diecezję, rozwinął szkoły katolickie i napisał monumentalną historię Płocka i jego Kościoła. Pierwszy sekretarz episkopatu polskiego w latach 1918–1919, w 1930 roku otrzymał osobisty tytuł arcybiskupa.
W 1939 roku odmówił opuszczenia swojej diecezji. Internowany przez Niemców w Słupnie, więziony w Płocku, został w 1941 roku deportowany do obozu w Działdowie (Soldau), gdzie zmarł z wycieńczenia i wskutek złego traktowania, prawdopodobnie 28 maja 1941 roku, w wieku osiemdziesięciu trzech lat. Jego ostatnie słowa miały brzmieć: „Nie płaczcie nade mną, lecz nad Kościołem i Polską”.
Beatyfikowany w Warszawie w 1999 roku na czele 108 męczenników polskich II wojny światowej.

















