
Błogosławiony Anicet Kopliński
Kapucyn, „święty Franciszek z Warszawy”
Kapucyn pochodzenia niemieckiego, który został jałmużnikiem ubogich Warszawy; zagazowany w Auschwitz za odmowę wyparcia się polskich współbraci.
Urodzony w 1875 roku w Debrznie (Preußisch Friedland) w rodzinie zniemczonej, Adalbert Koplin wstąpił do kapucynów westfalskich, przyjmując imię Anicet, i w 1900 roku przyjął święcenia kapłańskie. Pracował duszpastersko wśród polskich emigrantów w Zagłębiu Ruhry, a w 1918 roku został skierowany do klasztoru kapucynów w Warszawie, gdzie już pozostał i przyjął obywatelstwo polskie.
Spowiednik nuncjuszów, w tym przyszłego Piusa XI, był przede wszystkim kwestarzem ubogich: widywano go na ulicach Warszawy z wyciągniętą ręką, powtarzającego „Pro pauperibus”, i spędzał długie godziny w nędznej dzielnicy Annopola. Warszawiacy nazywali go „świętym Franciszkiem z Warszawy”.
W czasie okupacji odmówił uznania się za Niemca: „Jestem Polakiem”. Aresztowany wraz ze współbraćmi w czerwcu 1941 roku i deportowany do Auschwitz, został skierowany do komory gazowej 16 października 1941 roku. Beatyfikowany w Warszawie w 1999 roku.

















